MSA

U bevindt zich hier: PatiŽnten informatie Ľ Parkinsonismen Ľ MSA

MSA: Multi Systeem Atrofie

Multi Systeem Atrofie (MSA) staat voor een groep ziekten, waarbij meerdere delen van de hersenen (multi-systeem) vroegtijdig verouderen en afsterven (atrofie). De verschijnselen verschillen van patiŽnt tot patiŽnt, maar wel treedt er altijd een combinatie op van een parkinsonisme, een stoornis in de kleine hersenen en stoornissen in het autonome zenuwstelsel.

MSA is gelukkig een zeldzaam ziektebeeld met in Nederland tussen de 1500 en 2000 patiŽnten. Het komt even vaak voor bij mannen en bij vrouwen en begint meestal na het 50ste levensjaar.

MSA is een progressieve ziekte. In loop van tijd wordt het steeds erger en uiteindelijk leidt MSA zelfs tot de dood. Dit in tegenstelling tot de ziekte van Parkinson. Gemiddeld leven mensen met MSA nog 9 tot 10 jaar, maar het kan ook 1 jaar duren of 18 jaar. Er zijn verschillende soorten MSA, te weten MSA-p, MSA-c en stoornissen in het autonome zenuwstelsel.

MSA-p

MSA-p is een vorm van MSA waarbij parkinsonismen voorkomen. Een andere naam is striato-nigrale degeneratie (SND). De verschijnselen van MSA-p lijken op die van de ziekte van Parkinson. Een verschil is de plaats waar de zenuwcellen het eerst afsterven. Bij MSA-p sterven als eerste de cellen in de basale hersenkernen (het striatum) af en later pas de dopamineproducerende cellen in de zwarte kern in de hersenen. Dit is omgekeerd ten opzichte van het ziekteproces bij de ziekte van Parkinson. Daarbij sterven eerst de cellen in zwarte kern af en daarna pas de cellen in de basale hersenkernen.

De symtpomen en verschijnselen van MSA-p zijn o.a. traagheid, bewegingsarmoede, een voorovergebogen houding van het hoofd, verminderde en zwakke spraak, problemen met het evenwicht en stoornissen van het autonome zenuwstelsel waaronder met name een lage bloeddruk bij staan en lopen. Daarnaast schrijdt de ziekte snel voort.

Behandeling met dopamine werkt niet tegen de symptomen.

MSA-c

Bij MSA-c worden de kleine hersencellen en de hersenstam aaangetast. Een andere benaming voor MSA-c is olivo-ponto-cerebellaire atrofie of OPCA.

MSA-c wordt gekenmerkt door ongecoŲrdineerde bewegingen. Deze ontstaan door een stoornis in de kleine hersenen. Meestal begint het met een onzekere balans bij bewegen en met ongecoŲrdineerde bewegingen. Tijdens het bewegen treedt vaak tremor op: trillen. Dit is duidelijk anders dan bij de ziekte van Parkinson, omdat de het trillen (de tremor) zich juist in rust voordoet. Meestal ontstaan al in een vroeg stadium van de ziekte, spraakstoornissen. De stem wordt dan onzuiver en zacht.

Stoornissen in het autonome zenuwstelsel

Bij alle vormen van MSA doen zich stoornissen in het autonome zenuwstelsel voor. Er zijn echter ook enkele zeldzame vormen van MSA waarbij deze stoornissen op de voorgrond staan.

Het autonome zenuwstelsel regelt o.a. het hartritme, de bloeddruk, de lichaamstemperatuur, het zweten en de werking van de blaas en van de darmen. Een van de belangrijkste symptomen van stoornissen in het autonome zenuwstelsel, is een te lage bloeddruk met een neiging tot flauwvallen bij het opstaan en bij het lopen. Dit verschijnsel treedt al vroeg na het ontstaan van de ziekte op.

Andere verschijnselen zijn hartritmestoornissen, verminderde transpiratie, impotentie, obstipatie (verstopping) en problemen met plassen zoals sterke aandrang, incontinentie en vaak moeten plassen.

Deze stoornissen zijn meestal redelijk goed te behandelen. De lage bloeddruk kan behandeld worden door extra zout te gebruiken, door het gebruik van steunkousen, door halfzittend te slapen en door bloeddrukverhogende medicijnen. Ook zijn er medicijnen om de functie van blaas en darmen te verbeteren en zijn er medicijnen om het hartritme te verbeteren.

Het stellen van de de diagnose MSA

De diagnose is net als de ziekte van Parkinson alleen na de dood met 100% zekerheid vast te stellen, als het hersenweefsel onderzocht wordt. Wel is het mogelijk om aan de hand van goed onderzoek, de diagnose waarschijnlijk MSA te stellen. De volgende verschijnselen komen namelijk niet voor bij de ziekte van Parkinson, maar wel bij MSA:

  • Snelle progressie van de ziekte
  • In een vroeg stadium van de ziekte een instabiele houding
  • Sterk voorover gebogen houding
  • Onregelmatig, rukachtig beven
  • Ernstige spraakstoornissen
  • Ernstig slissen
  • Ademstoornissen, toegenomen snurken of kreunen, diep zuchten
  • Specifieke slaapstoornissen
  • Contracturen (samentrekking van de spieren)
  • Koude en paarse handen

Naast het onderzoeken van de verschijnselen van de ziekte, kan er ook specifiek onderzoek worden gedaan naar het functioneren van het autonome zenuwstelsel. Bijvoorbeeld het meten van de bloedruk, het doen van functietesten en het onderzoeken van van de sluitspieren van blaas en darmen. Er kunnen ook hersenscans gemaakt worden, maar die laten in het begin van de ziekte nog niks zien. Pas als de ziekte ver gevorderd is, zijn er veranderingen in de hersenen waar te nemen.

Behandeling van MSA

MSA kan niet met dopamine-therapie behandeld worden. Wel zijn er andere medicijnen die de symptomen kunnen onderdrukken. Ook kunnen fysiotherapie, logopedie en revalidatie helpen. Het doel is om de klachten te verminderen om de kwaliteit van leven zo hoog mogelijk te laten zijn. -->

U bevindt zich hier: PatiŽnten informatie Ľ Parkinsonismen Ľ MSA
(advertenties)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Leven met Parkinson.nl toe aan je favorieten! Favorieten
(advertenties)